இலங்கையில் மத அதிகாரம், சமமான நீதி மற்றும் சட்டத்தின் ஆட்சி எப்படியிருக்க வேண்டும்?
அறிமுகம்: மத நம்பிக்கைக்கு மரியாதை, செயல்களுக்கு பொறுப்புக்கூறல்
ஒரு மத ஆடை என்பது ஆன்மிக மரபுகள், அறநெறிப் போதனைகள் மற்றும் உயர்ந்த விழுமியங்களின் அடையாளமாகக் கருதப்படுகிறது. எனவே, அதற்கு மரியாதை அளிப்பது இயல்பானது. ஆனால், அந்த ஆடையை அணிந்திருப்பது ஒருவருக்குச் சட்டத்திலிருந்து பாதுகாப்புப் பெறும் கவசமாக மாறிவிடக் கூடாது. மதத் தலைவர்கள், அரசியல்வாதிகள், அரச அதிகாரிகள், காவல்துறையினர் மற்றும் சாதாரண குடிமக்கள் என அனைவருக்கும் ஒரே அடிப்படைக் கொள்கை பொருந்த வேண்டும்: சட்டத்திற்கு மேலானவர் எவரும் இல்லை.
மதம், அரசியல் மற்றும் பொது அதிகாரம் ஆகியவை நீண்டகாலமாக ஒன்றோடொன்று தொடர்புபட்டுள்ள இலங்கையில் இந்தக் கொள்கை மிகவும் முக்கியமானது. பௌத்த மதத்திற்கு இலங்கை அரசியலமைப்பில் சிறப்பான இடம் வழங்கப்பட்டுள்ளது. அதேவேளை, மதச் சுதந்திரமும் சட்டத்தின் முன் சமத்துவமும் அரசியலமைப்பால் பாதுகாக்கப்படுகின்றன. மதத்திற்கு வழங்கப்படும் மரியாதையும் சட்டத்தின் சமமான நடைமுறையும் ஒன்றுக்கொன்று முரணானவை அல்ல.
இங்கு எழும் அடிப்படைக் கேள்வி, மதத் தலைவர்கள் மரியாதைக்குரியவர்களா என்பதல்ல. அவர்கள் மரியாதைக்குரியவர்கள் என்பதில் சந்தேகமில்லை. ஆனால், மத அந்தஸ்து ஒருவரைச் சட்டப்பூர்வமான பொறுப்புக்கூறலில் இருந்து விடுவிக்க வேண்டுமா என்பதே உண்மையான கேள்வி.
சட்டத்தின் ஆட்சியை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஜனநாயகச் சமூகத்தில் இதற்கான பதில் தெளிவானது: இல்லை.
மத மரியாதை என்பது சட்ட விலக்காக மாறக்கூடாது
இலங்கைச் சமூகத்தில் பௌத்த பிக்குகள் கல்வி, ஆன்மிக வழிகாட்டல், பண்பாட்டுப் பாதுகாப்பு மற்றும் சமூக சேவை போன்ற துறைகளில் முக்கியமான பங்களிப்புகளைச் செய்துள்ளனர். பலர் தமது வாழ்க்கையை மக்களுக்குச் சேவை செய்வதற்கும் கருணை, ஒழுக்கம் மற்றும் அறநெறிகளை வளர்ப்பதற்கும் அர்ப்பணித்துள்ளனர். அவர்களின் சேவைகள் உரிய முறையில் மதிக்கப்பட வேண்டும்.
ஆனால், மத அதிகாரம் கொண்டிருப்பதால் ஒருவரின் ஒவ்வொரு செயலும் சட்டபூர்வமானதாகவோ அறநெறிக்கு உட்பட்டதாகவோ ஆகிவிடாது. மதத் தலைவர்களும் மற்ற குடிமக்களைப் போலவே தமது செயல்களுக்குப் பொறுப்புடையவர்கள்.
குற்றச்சாட்டுகள் எழுந்து, அவற்றை விசாரிப்பதற்குப் போதுமான நியாயமான காரணங்கள் இருக்கும்போது, சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரிகள் பக்கச்சார்பின்றி விசாரணைகளை மேற்கொள்ள வேண்டும். ஒருவரின் மத ஆடை, பதவி, அரசியல் தொடர்புகள் அல்லது சமூகச் செல்வாக்கு ஆகியவை சட்டபூர்வமான விசாரணைக்குத் தடையாக இருக்கக்கூடாது.
ஒருவர் மீது குற்றச்சாட்டு சுமத்தப்படுவது அவர் குற்றவாளி என்பதற்கான நிரூபணம் அல்ல. கைது செய்யப்படுவதும் குற்றம் நிரூபிக்கப்பட்டதற்குச் சமமல்ல. குற்றஞ்சாட்டப்பட்ட ஒவ்வொருவருக்கும் நியாயமான விசாரணை, சட்ட நடைமுறைகளுக்கான உரிமை மற்றும் குற்றம் நிரூபிக்கப்படும் வரை குற்றமற்றவராகக் கருதப்படும் பாதுகாப்பு ஆகியவை வழங்கப்பட வேண்டும்.
அதேவேளை, மத அந்தஸ்தைக் காரணமாகக் காட்டி ஒருவர் சட்டபூர்வமான விசாரணையிலிருந்து தப்பிக்கவும் அனுமதிக்கக் கூடாது.
மதத்திற்கு வழங்கப்படும் மரியாதை, பொறுப்புணர்வை வலுப்படுத்த வேண்டும்; அதற்குப் பதிலாக மாறக்கூடாது.
இலங்கை: மதம், அரசியல் மற்றும் பொறுப்புக்கூறல்
பௌத்த நிறுவனங்களுக்கும் அரசியல் அதிகாரத்திற்கும் இடையிலான உறவு இலங்கையில் நீண்டகாலமாகப் பொது விவாதத்திற்குரியதாக இருந்து வருகிறது. தேசிய அடையாளம், கல்வி, அரசியலமைப்புச் சீர்திருத்தம் மற்றும் பொதுக் கொள்கைகள் தொடர்பான விவாதங்களில் மதத் தலைவர்கள் பங்கேற்றுள்ளனர். சிலர் அரசியல் இயக்கங்களுடனும் சர்ச்சைகளுடனும் தொடர்புபட்டுள்ளனர்.
மத அதிகாரமும் அரசியல் செல்வாக்கும் ஒன்றோடொன்று இணையும் போது, அனைவரும் சமமாக நடத்தப்படுகிறார்களா என்ற கேள்வி எழுவது இயல்பானது. செல்வாக்கு மிக்கவர்கள் முன்னுரிமை பெறுகிறார்கள் என்றும், சாதாரண மக்கள் சட்டத்தின் முழுமையான தாக்கத்தை எதிர்கொள்கிறார்கள் என்றும் மக்கள் நம்பத் தொடங்கினால், நீதித்துறையின் மீதான நம்பிக்கை பாதிக்கப்படலாம்.
இத்தகைய நிலை காவல்துறை, நீதிமன்றங்கள் மற்றும் அரசாங்கத்தின் மீதான மக்களின் நம்பிக்கையைக் குறைக்கக்கூடும். அதேவேளை, பொதுமக்களின் நம்பிக்கையை அடிப்படையாகக் கொண்ட மத நிறுவனங்களின் நற்பெயருக்கும் பாதிப்பை ஏற்படுத்தலாம்.
இதற்கான தீர்வு பௌத்த மதத்தையோ வேறு எந்த மதத்தையோ எதிர்ப்பது அல்ல. மாறாக, சட்டத்தை அனைவருக்கும் ஒரே அடிப்படையில் நடைமுறைப்படுத்துவதே தீர்வாகும். விசாரணைகள் ஆதாரங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டிருக்க வேண்டும். சட்ட நடவடிக்கைகள் உரிய நடைமுறைகளுக்கு உட்பட்டு மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும். நீதிமன்றங்கள் அரசியல் அல்லது மத அழுத்தங்களின்றி தீர்ப்புகளை வழங்க வேண்டும்.
எந்தவொரு நிறுவனமும் சட்டபூர்வமான கண்காணிப்புக்கு அப்பாற்பட்டதாக இருக்கக்கூடாது. அதேபோன்று, ஒருவரின் மத அடையாளத்தை மட்டுமே அடிப்படையாகக் கொண்டு அவர் குற்றவாளியாகக் கருதப்படவும் கூடாது.
சமமான சட்டம்: சிறப்புச் சலுகைகள் எவருக்கும் இல்லை
சட்டத்தின் ஆட்சி என்பது செல்வம், சமூக அந்தஸ்து, அரசியல் செல்வாக்கு அல்லது மத அதிகாரம் ஆகியவற்றைப் பொருட்படுத்தாமல் அனைவரும் சட்டத்திற்கு உட்பட்டவர்கள் என்பதைக் குறிக்கிறது.
ஒரு சாதாரண குடிமகன் மீது குற்றச்சாட்டு எழுந்தால் விசாரணை நடத்தப்பட முடியும் என்றால், ஒரு மதத் தலைவரும் தானாகவே அதிலிருந்து விலக்குப் பெற முடியாது. அதேவேளை, மத நம்பிக்கை அல்லது மதப் பதவியைக் காரணமாகக் கொண்டு அவருக்கு எதிராகப் பாரபட்சமான நடவடிக்கைகளும் எடுக்கப்படக்கூடாது.
சட்டத்தின் முன் சமத்துவம் என்பது ஒவ்வொரு வழக்கிலும் உள்ள தனிப்பட்ட சூழ்நிலைகளைப் புறக்கணிப்பதல்ல. மாறாக, அனைவருக்கும் ஒரே சட்டக் கோட்பாடுகள், உரிய நடைமுறைகள் மற்றும் நீதிக்கான பாதுகாப்புகள் பாரபட்சமின்றிப் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும் என்பதாகும்.
பொறுப்புக்கூறல் என்ற பெயரில் அவமானப்படுத்துதல், பாகுபாடு காட்டுதல் அல்லது அரசியல் நோக்கத்துடன் வழக்குத் தொடருதல் ஆகியவற்றை நியாயப்படுத்த முடியாது. மதத் தலைவர்களுக்குக் கூடுதல் தண்டனை வழங்குவதே நோக்கமல்ல; அவர்களுக்கு அநியாயமான பாதுகாப்போ பாரபட்சமான நடத்தையோ வழங்கப்படாமல் இருப்பதே நோக்கமாகும்.
நியாயமான நீதிமுறை இரண்டு கொள்கைகளை உறுதிப்படுத்த வேண்டும்: சிறப்புச் சட்ட விலக்கு கூடாது; தெரிவுசெய்து துன்புறுத்துவதும் கூடாது.
தெரிவுசெய்யப்பட்ட நீதி ஏற்படுத்தும் ஆபத்து
சட்டம் தெரிவுசெய்து நடைமுறைப்படுத்தப்படுவதாக மக்கள் கருதும்போது, ஜனநாயக நிறுவனங்கள் மீதான நம்பிக்கை கடுமையாகப் பாதிக்கப்படுகிறது. செல்வாக்கு மிக்கவர்கள் சட்ட விசாரணைகளிலிருந்து தப்பிக்க முடிகிறது என்றும், அதிகாரமற்றவர்கள் கடுமையான சட்ட நடவடிக்கைகளை எதிர்கொள்கிறார்கள் என்றும் மக்கள் நம்பினால், நீதித்துறையின் நம்பகத்தன்மை சிதையத் தொடங்கும்.
இந்தப் பிரச்சினை மதத் தலைவர்களுடன் மட்டும் தொடர்புடையதல்ல. அரசியல்வாதிகள், செல்வந்த வணிகர்கள், உயர் அரச அதிகாரிகள் மற்றும் செல்வாக்கு மிக்க சமூகப் பிரமுகர்கள் என அனைவரும் சட்டத்திற்கு உட்பட்டவர்களாக இருக்க வேண்டும்.
பலவீனமானவர்களிடம் கடுமையாகவும் அதிகாரம் மிக்கவர்களிடம் தயக்கத்துடனும் நடந்துகொள்ளும் நீதிமுறை உண்மையான நீதியை வழங்க முடியாது.
அதேவேளை, பொதுமக்களின் கோபமும் சமூக ஊடகப் பிரசாரங்களும் ஆதாரங்களுக்கும் நீதிமன்றத் தீர்ப்புகளுக்கும் மாற்றாக இருக்க முடியாது. உறுதிப்படுத்தப்படாத குற்றச்சாட்டுகள் ஒருவரின் நற்பெயரைச் சிதைக்கலாம்; சமூக விரோதத்தையும் அதிகரிக்கலாம்.
இதற்கான சரியான அணுகுமுறை என்னவென்றால், பக்கச்சார்பற்ற விசாரணை, வெளிப்படையான சட்ட நடைமுறைகள் மற்றும் சுதந்திரமான நீதித்துறைத் தீர்மானங்கள் ஆகியவற்றை உறுதிப்படுத்துவதாகும்.
அதிகாரம் மிக்கவர்களையும் பொறுப்புக்கூறச் செய்யும் வலிமையும், அனைவரையும் தன்னிச்சையான தண்டனையிலிருந்து பாதுகாக்கும் நியாயமும் நீதிமுறைக்கு இருக்க வேண்டும்.
மத நிறுவனங்கள் தமது நம்பகத்தன்மையைப் பாதுகாக்க வேண்டும்
தமது உறுப்பினர்கள் தொடர்பாக நம்பத்தகுந்த குற்றச்சாட்டுகள் எழும்போது, மத நிறுவனங்கள் அவற்றை உரிய தீவிரத்துடன் அணுகுவதற்குப் பொறுப்புடையவை. சட்டபூர்வமான விசாரணைகளுக்கு ஒத்துழைத்தல், தெளிவான ஒழுக்க விதிகளைப் பின்பற்றுதல் மற்றும் உரிய வெளிப்படைத்தன்மையைப் பேணுதல் ஆகியவை மக்களின் நம்பிக்கையைப் பாதுகாக்க உதவும்.
இதன் பொருள், நீதிமன்றத் தீர்ப்புக்கு முன்னரே ஒருவரைக் குற்றவாளியாகக் கருதுவது அல்ல. மாறாக, உண்மை, கருணை மற்றும் நீதி ஆகியவற்றை மத நிறுவனங்கள் நடைமுறையில் கடைப்பிடிக்கும்போது அவற்றின் நம்பகத்தன்மை மேலும் வலுப்பெறும் என்பதே இதன் பொருள்.
ஒரு தனிநபரின் தவறான செயல்களைக் காரணமாகக் கொண்டு ஒட்டுமொத்த மதச் சமூகத்தையும் குற்றம்சாட்டக் கூடாது. அதேவேளை, மதச் சமூகத்தின் நற்பெயரைக் காரணமாகக் காட்டி தனிநபர் தொடர்பான நியாயமான கேள்விகளையும் கவலைகளையும் மௌனப்படுத்தவும் கூடாது.
மதத்தைப் பாதுகாப்பதும் பொறுப்புக்கூறலை வலியுறுத்துவதும் ஒன்றுக்கொன்று எதிரானவை அல்ல. மாறாக, அவை ஒன்றையொன்று வலுப்படுத்தக்கூடியவை.
முடிவுரை: மத ஆடைக்கு மரியாதை அளிப்போம்; சட்டத்தை நிலைநாட்டுவோம்
மத, அரசியல் மற்றும் சமூக வேறுபாடுகளைக் கடந்து மக்களின் நம்பிக்கையைப் பேணக்கூடிய நிறுவனங்கள் இலங்கைக்குத் தேவை. மதச் சுதந்திரத்தைப் பாதுகாத்தல், உண்மையான ஆன்மிகச் சேவையை மதித்தல் மற்றும் அச்சமோ பாரபட்சமோ இன்றி சட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்துதல் ஆகியவை நீதியான சமூகத்தின் அடிப்படைகளாகும்.
ஒரு மத ஆடை புனிதமான அழைப்பின் அடையாளமாக இருக்கலாம். ஆனால் அது தனிநபரின் பொறுப்பை நீக்கிவிடாது. ஒரு பதவி மரியாதையைப் பெற்றுத் தரலாம். ஆனால் அது ஆதாரங்களுக்குப் பதிலாக இருக்க முடியாது. அரசியல் தொடர்புகளும் சமூகச் செல்வாக்கும் சட்டத்திலிருந்து தப்பிப்பதற்கான அனுமதிச் சீட்டாக மாறக்கூடாது.
கொள்கை தெளிவானது: குற்றச்சாட்டுகளை நியாயமாக விசாரிக்க வேண்டும்; குற்றஞ்சாட்டப்பட்டவர்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாக்க வேண்டும்; உரிய சட்ட நடைமுறைகளின் மூலம் குற்றத்தை நிரூபிக்க வேண்டும்; அதன் பின்னர் பாரபட்சமின்றிச் சட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும்.
பௌத்த பிக்குகள், கிறிஸ்தவ மதகுருக்கள், இந்துக் குருக்கள், முஸ்லிம் மதத் தலைவர்கள், அரசியல்வாதிகள், அரச அதிகாரிகள் மற்றும் சாதாரண குடிமக்கள் என அனைவருக்கும் இந்த அடிப்படைக் கொள்கை பொருந்த வேண்டும்.
மத ஆடைக்கு மரியாதை அளிப்போம். மத நம்பிக்கையை மதிப்போம். சட்டத்தை நிலைநாட்டுவோம். ஆனால் மரியாதையைச் சட்ட விலக்குடன் ஒருபோதும் குழப்பிக்கொள்ள மாட்டோம்.
சட்டம் அனைவருக்கும் சமம். சிறப்புச் சலுகைகளுக்கான இரகசியக் கதவுகள் இல்லை. நீதிக்கு மேலானவர் எவரும் இல்லை.
மதத்திற்கான மரியாதையும் சட்டத்தின் முன் சமத்துவமும் ஒன்றாக நிலைநிற்க வேண்டும் என்று நீங்கள் நம்பினால், இந்தச் செய்தியைப் பகிருங்கள்.
எழுதியவர் ✒️ ஈழத்து நிலவன்
தமிழ்த் தேசிய வரலாற்றாய்வாளர் | உலக அரசியல், பொருளாதாரம், உளவுத்துறை மற்றும் இராணுவ ஆய்வாளர்
27/10/2026
















